ลูกแก้ว

posted on 24 Apr 2015 14:05 by blubox

ตอนที่เรายังไว้ผมทรงบ๊อบติ่งหู นั่งดูการ์ตูนตอนเช้าเสาร์-อาทิตย์

ลูกแก้วเป็นหนึ่งในไอเทมสุดฮิปของเด็กยุคนั้น

ด้วยความเชื่อ (ที่ใครก็ไม่รู้บอกมา) ว่ามันเป็นของเล่นสำหรับเด็กผู้ชาย เราจึงไม่เคยขอให้แม่ซื้อให้

ไม่มีลูกแก้วลูกไหนตกอยู่ในกรรมสิทธิ์ที่ถูกต้องตามกฏหมายภายใต้ชื่อของเราเลยสักลูก

แต่มันก็สวยล่อตาล่อใจเรามากซะจนต้องแอบไปหยิบลูกแก้วของพี่ชายมาเก็บไว้เชยชม

 

เราไม่เคยอยากจะเอาไปดีดเล่นให้เปื้อนดินเปื้อนฝุ่น

หากแต่สุขใจที่นั่งมองมันกลิ้งไปมาอยู่ในมือ

ลูกกลมใสๆ มีริ้วสีสวยงามอยู่ข้างในทำเอาเราถูกอกถูกใจเป็นพิเศษ

วันหนึ่งเราเกิดอาการสงสัยใคร่รู้ว่าริ้วสวยๆ นั้นมันจะเป็นอย่างไรหากได้มาอยู่ในมือเรา

สิ่งที่กั้นขวางระหว่างเรากับริ้วสีสวยคือแก้วใส

สมองน้อยๆ ใต้ผมทรงบ๊อบติ่งหูเริ่มยุยงให้เราอยากจะกำจัดแก้วใสนั่นออกไปเพื่อจะได้ชื่นชมริ้วสีสวยได้ใกล้กว่าที่เคย

เราลงมือทุบลูกแก้วจนแตกเพียงเพราะอยากได้ของสีสวยในลูกแก้ว

ริ้วสีสวยๆ นั้นแตกไปพร้อมกับแก้วใส

ความทรงจำสุดท้ายหลังจากการฆาตกรรมลูกแก้วอันโหดเหี้ยมของเด็กหญิงที่ไว้ผมทรงบ๊อบติ่งหู

 

สิ่งที่เด็กหญิงได้รู้...ไม่เหลือสักสิ่งที่สวยงาม

 

เรา (กับผมทรงใหม่) นึกถึงประโยคหนึ่งที่มีคนเคยบอกเอาไว้

'บางสิ่งสวยงามนั้นเหมาะแค่ให้เรานั่งจิบชาและชื่นชมด้วยดวงตา'

ลูกแก้วสวยตราบเท่าที่มันยังเป็น...ลูกแก้ว

 

คดีฆาตกรรมลูกแก้วไม่ใช่คดีสุดท้าย หลังจากพ้นโทษเรายังก่อเหตุในคดีคล้ายกันอีกหลายครั้งหลายครา

เราพยายามเปลี่ยนแปลงและไขว่คว้าบางสิ่งเพียงเพราะต้องการชื่นชม

และอยากสารภาพตามตรงด้วยว่ามันเจือด้วยความรู้สึกอยากเป็นเจ้าของ

การไขว่คว้าบางสิ่งให้ได้มา บางคราวกลับไร้ความหมาย

ในเมื่อสุดท้ายมันคล้าย....เรื่องลูกแก้ว

 

ยังมีอีกเรื่องที่ลูกแก้วเสี้ยมสอนเราไว้ก่อนที่จะเธอจะจากไปชั่วนิรันดร์      

.....โกหก....

ปล โปรดใช้วิจารณญาณในการจิบชา

Recommend